Kolumna to coś, co podtrzymuje, jest podporą, tworzy stabilność. Kolumna jest zarazem osią, głównym trzonem i częścią składową. Jest łącznikiem między ziemią i niebem.
Dwie kolumny rysunkowe
„Kolumna rysunkowych zapisów”
Składa się z dwóch części o wysokości 110 cm każda. Ma więc całkowitą wysokość 220 cm, a średnicę 52 cm. Dolna część zawiera kartki wyrwane z moich szkicowników pochodzących z XX wieku. Mój pierwszy szkicownik to prezent, który otrzymałem w czasie zagranicznej podróży w 1989 roku. Z pietyzmem, ale też z ogromną przyjemnością notowałem codzienne doświadczenia, w tym emocje i odczucia towarzyszące mi w podróżach. Używałem do ich realizacji najczęściej ołówka, stąd na tej kolumnie rysunki ołówkiem są pomieszane z grafikami wykonanymi techniką elektrotinty, które powstały na ich podstawie. Postanowiłem użyć jedynie ich fragmentów, wycinając bądź obrywając ręcznie ich brzegi w celu remiksowania z rysunkami. Było to dla mnie bardzo emocjonujące działanie zarówno ze względu na fakt niszczenia gotowych odbitek graficznych, jak również przez uruchomienie pamięci o chwilach obejmujących wiele lat mojego życia, bowiem zapisy wizualne mają moc notowania, jeśli tylko osadzone są w wewnętrznej rzeczywistości autora.
Kolumna powstała w takiej formie w czerwcu 2026 roku.
„Kolumna rysunkowych szeptów”
Składa się z dwóch części o wysokości 110 cm każda, podobnie jak pierwsza. Ma wysokość 220 cm, a średnicę 52 cm. Jest mobilna (na kółkach), więc do wysokości trzeba dodać jeszcze 5 cm.
Jest głównie czarno-biała, gdyż użyłem rysunków powstałych czarnym tuszem i pisakami. Kilka niewielkich karteczek ma nieco inny kolor, gdyż pochodzą z rysunkowych zapisów na przypadkowych kartkach z kalendarza.
Po kilku latach używania kieszonkowych szkicowników odczułem potrzebę rejestrowania odczuć na pojedynczych kartkach. Robiłem to mniej ostrożnie i często lekko niechlujnie, gdyż nie przewidywałem, że będę je kiedyś pokazywał. Bywało, że nie powstawały na jakichś wartościowych papierach, a tylko na przypadkowych kartkach.
Kolumna powstała w takiej formie w lipcu i sierpniu 2026 roku.
Dwie kolumny malarskie
„Niebieska kolumna patrząca” i „Czerwona kolumna patrząca” powstawały we wrześniu i październiku 2026 roku. Tym razem sięgnąłem do szuflad zawierających rozpoczęte i niedokończone prace na papierach różnego gatunku i o różnej gramaturze. Było ich bardzo dużo. Pociąłem je na paski o jednakowej szerokości 5 cm. Zgromadziłem ich w ten sposób kilkaset. Następnie te barwne paski nakleiłem na cztery tekturowe rury o długości 110 cm i średnicy 53 cm. Grubość ścian tych tekturowych rur wynosi 1 cm, co sprawia, iż są ciężkie. Każda z kolumn składa się z dwóch takich rur i jeździ na kółkach, aby jej oglądanie i eksponowanie było możliwe w różnych miejscach.
Wystawa jubileuszowa z okazji 80-lecia Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
W ramach obchodów jubileuszu 80-lecia Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, w foyer Narodowego Forum Muzyki zaprezentowano wystawę zatytułowaną „Współbrzmienia”. Ekspozycja, trwająca od września do grudnia 2026 roku, stanowi jedno z wydarzeń towarzyszących jubileuszowi uczelni, podkreślając jej wieloletnią obecność w życiu artystycznym i kulturalnym Wrocławia.
Tytułowe „Współbrzmienia” odwołują się do idei dialogu między różnymi dziedzinami sztuki, a także do wzajemnego przenikania się doświadczeń wizualnych i muzycznych. Umiejscowienie wystawy w przestrzeni Narodowego Forum Muzyki stwarza szczególny kontekst dla prezentowanych dzieł, pozwalając spojrzeć na malarstwo w perspektywie rytmu, harmonii, ekspresji i emocjonalnego oddziaływania.
W wystawie uczestniczy Eugeniusz Józefowski, prezentując dwie prace malarskie powstałe w latach 2024–2025:
„Stojąc na czubkach palców” – olej na płótnie, 150 × 110 cm, 2024–2025.
„Dyrygent niewielu dźwięków” – olej na płótnie, 150 × 110 cm, 2024–2025.
Oba obrazy, już poprzez swoje tytuły, nawiązują do doświadczenia ruchu, gestu i muzycznej wrażliwości. Można je odczytywać jako malarskie refleksje nad subtelnymi relacjami pomiędzy ciałem, przestrzenią i dźwiękiem. W kontekście wystawy „Współbrzmienia” prace Józefowskiego wpisują się w ideę spotkania różnych języków artystycznych, w którym obraz i muzyka stają się równorzędnymi obszarami budowania znaczeń i doświadczeń estetycznych.
Wernisaż: 9 października 2026 roku, godz. 17.00 Termin wystawy: wrzesień–grudzień 2026 roku Miejsce: foyer Narodowego Forum Muzyki, Wrocław
Wystawa przedstawicieli wszystkich okręgów ZPAP w Polsce.
11 września 2026 roku Kielce stały się miejscem wyjątkowego spotkania sztuki, muzyki i ludzi, których połączyło jedno źródło – Związek Polskich Artystów Plastyków.
Wystawa była jednym z wydarzeń w ramach Centralnych Obchodów 115-lecia ZPAP, których gospodarzem był Okręg Kielecki ZPAP.
Wieczór w Filharmonii Świętokrzyskiej im. Oskara Kolberga rozpoczął się koncertem muzyki filmowej inaugurującym sezon artystyczny Filharmonii. W przerwie koncertu odbył się wernisaż jubileuszowych wystaw „115 lat ZPAP – Z jednego źródła”.
Zaprezentowano twórczość artystów z Okręgu Kieleckiego ZPAP oraz pozostałych okręgów ZPAP z całej Polski, a także wystawę prezesów okręgów ZPAP.
Organizatorzy piszą:
„To było wyjątkowe spotkanie i piękne święto naszej wspólnoty. 115 lat ZPAP to nie tylko historia. To przede wszystkim ludzie, artyści, ich twórczość, różnorodność i wspólnota. To pamięć o tych, którzy byli przed nami, i odpowiedzialność za przyszłość polskiej sztuki”.
Wystawa indywidualna malarstwa | Galeria RozeArt, Jelenia Góra
W dniach 6–28 czerwca 2026 roku w Galerii RozeArt w Jeleniej Górze odbyła się indywidualna wystawa malarstwa Eugeniusza Józefowskiego zatytułowana „Milcząca uważność”. Artysta zaprezentował 21 obrazów powstałych na przestrzeni kilku ostatnich lat swojej twórczości.
Ekspozycja stanowiła okazję do spotkania z malarstwem artysty, w którego praktyce twórczej szczególne znaczenie mają wyobraźnia, doświadczenie wewnętrzne, emocje oraz osobista refleksja nad rzeczywistością. Jego obrazy, charakteryzujące się bogactwem barw, swobodą kompozycyjną i rozbudowaną symboliką, zapraszają odbiorcę do indywidualnego odczytywania znaczeń i poszukiwania własnych skojarzeń.
Tytułowa „Milcząca uważność” może być rozumiana jako zaproszenie do zatrzymania się przed obrazem, skupienia na jego wizualnej strukturze oraz uważnego doświadczania relacji między formą, kolorem a wyobraźnią. W tym kontekście malarstwo staje się nie tylko przestrzenią ekspresji artystycznej, lecz także sposobem poznawania i interpretowania własnych doświadczeń.
Wystawa prezentowała wybrane aspekty wieloletniej praktyki Eugeniusza Józefowskiego, artysty zajmującego się malarstwem, rysunkiem, grafiką, fotografią oraz książką artystyczną, a także działalnością edukacyjną i arteterapeutyczną.
Uroczysty wernisaż odbył się 6 czerwca 2026 roku.
Miejsce: Galeria RozeArt, ul. Grodzka 1, 58-500 Jelenia Góra Termin wystawy: 6–28 czerwca 2026 roku
